61. Madde

MUSTAFA SITKI BİLGİN – MÜSLÜMAN-ERMENİ İLİŞKİLERİNDE BİR MİLAT: BERLİN ANTLAŞMASI

Sosyo-kültürel ilişkilerin yerini siyasal ve askeri dinamiklerin almaya başlamasıyla Türk-Ermeni ilişkilerinin yönü değişmeye başlar. 93 Harbi sonrası yapılan Berlin Anlaşması, Türk-Ermeni ilişkilerinde bir milat teşkil etmiştir. Ermenilerin yaşadığı bölgelere reform talebini Berlin Anlaşması’nın 61. maddesine koyan büyük güçler böylelikle geleneksel Osmanlı politikalarından yavaş yavaş vazgeçmeye başladıklarının işaretini vermeye başlamışlardır.

İzlemek için tıklayın.

BİLAL ŞİMŞİR – BERLİN ANTLAŞMASI’NIN 23. VE 61. MADDELERİ

Berlin Antlaşması’na Osmanlı’nın Rumeli ve Anadolu topraklarına yönelik büyük devletler tarafından iki madde konulur. Osmanlı’nın Avrupa’da kalan altı vilayetinde reform yapılmasını hükme bağlayan 23. maddeyle bu vilayetlerin kısmen büyük güçlerin denetimine bırakıldığı görülür. 61. madde ise Anadolu’da yaşayan Ermenilerin güvenliğine yönelik büyük güçlerin talebini içerir.

İzlemek için tıklayın.

1878-1908

Bu dönemin en temel özelliği Ermeni sorununun Osmanlı’nın iç dinamiklerini ilgilendiren bir mesele olmaktan çıkıp uluslararası bir hale gelmesidir. Bu çerçevede, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı yahut yaygın bilinen ismiyle 93 Harbi sonrası imzalanan Ayastefanos Antlaşması’nın 16. ve Berlin Antlaşması’nın 61. Maddesi başat önemdedir. Bu maddelerle Osmanlı Devleti, Vilayet-i Sitte’de özellikle Rusya ve İngiltere nezaret ve kontrolü altında…

Tamamı için tıklayın.