|
 AYŞE
SEVİMLİ
Baba Adı: Derviş
Anne Adı: Hayriye
Doğum Yeri: Van-Zeve (Zaviye)
Doğum Tarihi: 1897
Köylüler Ermenilerin geleceğini duyunca, ellerinden geldiği
kadar tedbir aldılar. Tepelere hep mevziler kazdılar. Hükümet
de silah verdi. Yedi köyün ahalisi bizim köye doldu. Köyde
insandan, arabadan adım atacak yer kalmamıştı. Bir sabah Ermenilerin
gelmekte olduklarını haber verdiler. Erkekler mevzilere koştu.
Savaşmaya başladılar. Bizimkilere ne cephane ne silah yardımı
yok. Nihayet Ermeniler köye girdiler.
Mevzilerde sehid olanlar oldu. Diğerlerini evlere doldurup
gazyağı döküp ateşe verdiler. Aşağılarda bir samanlık vardı.
Biz oraya saklandık. Ben bir sepetin altına girdim. Ermeniler
buldukları herkesi öldürdüler. Samanlığa da ateş ettiler,
annemin leçeğine geldi, yaktı, kendisine bir şey olmadı. Pek
kurtulan olmadı. İki kadın daha kurtuldu.Bizden önce Bardakçı'ya
gitmişler. Biz gece yarısı dışarıya çıktık, ya Rabbi kimseye
gösterme, kan, ateş, inlemeler, feryatlar göğe yükseliyordu.
Birisinin yanlarında budlarına cepler açıp nişanlar çizdiklerini
söyleyip eziyet ettiklerini gördüm. Bu Seyyad Onbaşı idi.
Bardakçı'ya yaklaştığımızda, derenin öbür tarafında Mehmetgilin
evin orada yeşilliğin üzerinde beş erkeği kollarından birbirlerine
bağlamış, kurşun sıkıyorlardı. Onlar yere yıkılınca defalarca
süngüleyerek öldürdüler. (Allahım sen gösterme bir daha).
Annem para-ziynet eşyası nesi var, nesi yoksa onlara verdi.
Bize bir şey yapmamaları için. Sonra bizi Van'a getirdiler.
O arada ellerindeki esirlere akla gelmeyen işkenceler ettiler.
Dört ay bir kışlada kaldık. Sonra muhacir olduk. 1918 Nisan'ına
kadar muhacir kaldık.
|
