|
 MEHMET
ŞAAR
Baba Adı: Tevfik
Anne Adı: Rukiye
Doğum Yeri: Van-Göllü
Doğum Tarihi: 1901
Ben Göllü köyündenim. Van'daki ordunun Erzurum tarafına çekilmesi
üzerine Ermeniler harekete geçtiler. Analarımız, babalarımız
hep Ermeniler tarafından kesildi. Benim babam da orada şehid
oldu. Jandarma çavuşu idi. Mollakasım, Amik, Şeyhayne, Göllü,
Hıdır, Kurtsatan, Köprüköy köyleri hepsi katledildiler. Bizim
köyün bir kısmı Zeve'ye sığındı, orada şehid oldular. Biz
ise kaçabildik.
Ermeniler esir edip önlerine katıp götürdükleri insanlara
her türlü mezalimi reva gördüler. Hamile kadınların karınlarını
süngülerle yarıp çocuklarını süngülerin ucunda çıkardılar.
Bütün Müslüman köyleri basıp ateşe verdiler. Kadın-erkek,
genç-yaşlı demeden birçok insanı katlettiler. Adını saydığım
köylerden kaçıp kurtulan Müslüman halk, Zeve'den Van gölüne
dökülen Ablengez suyu üzerinde bulunan köprüden karşıya geçerek
kurtulmaya çalışıyorlardı. Annem, ben ve iki kız kardeşim
geçtikten sonra baktık ki, Ermeniler köprüyü yıktılar.Esirleri
öldürüp Ablengez suyuna attılar. Cesetleri, baharda kar sularının
taşırdığı Ablengez suyu göle götürdü. Ben, annem ve iki kız
kardeşim, gündüzleri ekinlerin arasında derelerde sürüne sürüne
ilerliyor, geceleri dağlarda kalıyorduk. Çünkü Ermenilerin
eline geçersek öldürüleceğimizi biliyorduk. Diyarbakır'a kadar
kaçtık. O kaçış sırasında annem öldü. Daha sonra iki kız kardeşimi
de kaybettim. Yapayalnız kaldım.
Üç sene orada kaldık, dördüncü sene döndük. Van ve Müslüman
köylerin hepsi yanmış, yıkılmış olduğu için, Türk ordusunun
Van'a girişine kadar yani Ruslarla birlikte buralardan çekilene
kadar rahatça yaşamış olan onun içinde yıkılmamış olan Ermeni
köylerine yerleştik. Hiçbir Ermeni köyü yıkılmamıştı. Daha
sonra yeni baştan kendi ellerimizle yaptığımız köylerimize
döndük.Bizim Ermenilerden gördüğümüz zulmü anlatmaya kelimeler
yetmez. Yerimizden, yurdumuzdan, ailemizden, malımızdan olduk.
Ben şahsen annemi, babamı, iki kardeşimi kaybettikten sonra,
başka gemilerle Tatvan'a ve başka yerlere kaçmaya çalışan
binlerce insan içerisinde amcamın oğlu ve daha başka akrabalarımı
da kaybettim. Gemiler dolusu insan, Adilcevaz yakınında Parkat
köyünde, Ermeni fedailer tarafından adetâ doğranarak, hunharca
katledildiler.
|
